Wat er in een filterlijst staat
Een adblocker is in de kern een lijst. Hij weet niet wat reclame is — hij weet welke adressen haar leveren. Die adressen staan in filterlijsten, en hoe goed een blocker is, hangt voor een groot deel af van welke hij meebrengt en welke daarvan na de installatie aanstaan.
Er zijn twee soorten regels, en ze doen heel verschillende dingen.
Een netwerkregel zegt: dit verzoek gaat niet naar buiten. De browser vergelijkt elk adres dat een pagina wil laden met de lijst en laat het vallen voordat het het apparaat verlaat. Er wordt niets geladen, niets getekend, niets kost tijd. Dat is de reden waarom pagina's met een blocker meestal eerder klaar zijn dan zonder.
Een cosmetische regel zegt: dit element is niet te zien. Die grijpt in waar reclame geen eigen adres heeft — een gesponsord bericht midden in een tijdlijn bijvoorbeeld komt over dezelfde verbinding als de rest van de pagina. Cosmetiek voorkomt het laden niet, ze ruimt achteraf op. Het verschil is belangrijk: bij een netwerkregel bespaar je data, bij een cosmetische regel alleen de aanblik.
De grote lijsten ontstaan in open samenwerking. Vrijwilligers dragen adressen aan, anderen controleren ze, en als een regel een site stukmaakt, wordt ze teruggenomen. Dat is weinig spectaculair en precies daarom werkt het: geen enkel bedrijf alleen zou het tempo kunnen volgen waarin advertentienetwerken hun adressen wisselen.
Regionaal wordt het interessant. Reclame is niet overal dezelfde — wat in Duitsland wordt geleverd, komt van andere servers dan wat in Brazilië of Japan wordt geladen. Daarom bestaan er naast de algemene lijsten ook regionale, en een blocker die de passende niet inschakelt, blokkeert in dat land stelselmatig minder.
En dan is er een grens die nieuw is. Sinds Chrome is overgestapt op Manifest V3, mag een extensie maar een beperkt aantal regelsets tegelijk actief hebben. Wie meer lijsten meebrengt dan het platform toelaat, moet kiezen — en wat niet gekozen is, blokkeert niet, hoe goed het ook zou zijn. Meer lijsten zijn dus niet automatisch beter. Het gaat erom welke aanstaan.
Dat is ook de reden waarom we op onze pagina's geen regelaantallen noemen. Een getal klinkt als prestatie en zegt niets: twintigduizend regels waarvan de helft uitstaat, blokkeren minder dan vijfduizend die lopen. Wat telt is het resultaat — en dat laat zich meten in plaats van beweren.